2020/08/03
۱۳۹۹ دوشنبه ۱۳ مرداد
نسرین بابایی:  وارش از خودم 30 سال بزرگ‌تر است

نسرین بابایی: وارش از خودم 30 سال بزرگ‌تر است

نسرین بابایی توضیح می‌دهد برای بازی در نقش وارش چه سختی‌هایی را تحمل کرد و با چه چالش‌هایی مواجه بود.

دوات آنلاین-نسرین بابایی که از میانه سریال وارش جایگزین الهام طهموری شد و نقش دوران پیری وارش را به خوبی بازی کرد درباره این نقش و شخصیتی که بازی کرده توضیحاتی داده است.

 

نسرین بابایی به مهر گفت: من اصالتاً گیلانی هستم و برای بازیگر بومی هر شهری که در آن صاحب زبان هستند و نه لهجه، سخت است که بخواهند با لهجه صحبت کنید. با این حال من احساس می‌کنم در ادای این لهجه موفق بودم تا جایی که برخی از دوستان در بهترشدن لهجه از من طلب کمک کردند.

عکسی از سریال وارش

این‌ بازیگر درباره چالش بازی در سریال وارش بیان کرد: در وارش یکی از چالش‌ها تفاوت سنی من با فرزندانم بود که سعی کردم با جایگزینی بعضی از تکیه کلام ها که در دیالوگ هایم استفاده کردم، بین تفاوت نسل خودم و فرزندانم نقطه گذرای کنم تا این باور حقیقی به مخاطبانم دست ندهد که تفاوت سنی بین من و فرزندانم وجود ندارد.

 

بیشتر بخوانید: نقد سریال وارش؛ سریالی متوسط که در بستر تاریخی روایت می‌شود

 

وی که ایفاگر نقش میانسالی شخصیت وارش در این سریال است گریم خود در این مجموعه را سنگین دانست و عنوان کرد: اولین چالش برای بازیگری که قرار است نقشی ۳۰ سال از خودش بزرگ‌تر را بازی کند، گریم سنگینی است که باید روی صورت او انجام شود. تصور کنید که چندین ساعت گریم یک بازیگر به طول بیانجامد و در طول زمان کاری انجام ندهد و حتی مراقب غذا خوردن خود هم باید باشد تا راکورد گریمش بهم نریزد پس سختی چنین نقش هایی دو چندان می شود. البته من از باورپذیری گریم خود کمک گرفتم. از طرفی شخصیت وارش هر چقدر به سمت پیری می‌رفت لاغر و تکیده تر می‌شد و من باید حواسم به همه این ویژگی ها می بود.

 

بابایی درباره بازخورد «وارش» میان مخاطبان تلویزیون، گفت: به تصویر کشیدن موضوعات دراماتیک که در آن مثلث عشقی وجود دارد برای مخاطب جذاب است. البته که روایت درست فیلمنامه در کنار ذکاوت کارگردان حرف اساسی را می‌زند. از طرف دیگر سریال از جذابیت هایی بصری برخوردار بود که بخشی از آن به طبیعت شمال کشور اختصاص دارد. مجموع این عوامل و به ویژه همدلی گروه باعث شد این سریال مورد استقبال قرار بگیرد و مرا غافلگیر کرد.

 

بابایی در پایان به یکی از سکانس های احساسی سریال «وارش» اشاره و عنوان کرد: برای ایفای نقش این سکانس مشورت های زیادی با کارگردان داشتم و حتی در مورد پلک زدن و بازی این شخصیت با آقای کاوری حرف زدم. به خاطر دارم که به او گفتم تمام مشکلات زندگی فرزندان وارش روی شانه های او سنگینی می‌کند تا جایی که زانو هایم توان ایستادن نداشت. حالا هم که این سکانس را می بینم به همان اندازه روزی که بازی کردم از آن لحظه متأثر می شوم، سکانسی که یکی از سردترین روزهای زمستان ضبط شد اما فکر می‌کنم یکی از گرمترین روزهای زندگی کاری من محسوب می‌شود.

 

کلید واژه
دیدگاه‌ها
بهزاد 1398/10/21
سلام.به نظر من تقریبا تمام مردم بدون استثناء مدام در حال بازیگری و نقش آفرینی هستند که اتفاقا همگی سعی دارند که نقش خود را به بهترین شکلی ایفا کنند.مثلا یک دکتر جراح را در نظر بگیرید اگر نقشی را که در عالم واقعیت به عهده گرفته به خوبی ایفا نکند که دیگر جراح نیست.یا مثلا اگر یک جوشکار ساختمان نتواند اسکلت یک ساختمان را خوب و محکم به هم متصل کند چه اتفاقی خواهد افتاد؟و خیلی از مشاغل سخت و طاقت فرسای دیگر که اگر درست انجام نشود مطمئنا فاجعه و مصیبت به دنبال خواهد داشت.اما در بین تمام مشاغل فقط بازیگران سینما هستند که مدام از سختی کار خود گلایه دارند و پیوسته از سختی نقش و چگونگی ایفای نقششان صحبت می کنند.غافل از اینکه شغل ایشان که بازیگری است شغل سختی نیست بلکه این سختی متعلق به پیشه یا شغلی است که ایشان مشغول به تصویر کشیدنش هستند.بارها پشت صحنه دشوارترین فیلمها را دیده ایم که جزء خندیدن و خوردن و گاها بذله گویی اتفاق خاص دیگری رخ نداده است.در آخر صحبت من این است که چرا بازیگران بعد از ایفای هر نقشی دور بر می دارند که چنین و چنان کردم،انگار فتح الفتوح کرده است؟!مگر نه اینکه شغل تو بازیگری است و باید درست بازی کنی که من تماشاچی باور کنم که مثلا این شخص پلیس است و......شما مدت کوتاهی نقشی را بازی می کنید آن هم با کلی فیس و افاده که آی زجرکشیدم و سخت بود و برای ایفای نقش کلی مطالعه کردم.پس چطور است که در عالم واقعیت شخصی مسئولیت سخترین مشاغل را بر عهده می گیرد و دم نمی زند.می خواهم در آخر بگویم که به هر چه اعتقاد دارید دست از این ادا و اصول ها بر دارید و بدون منت پولهای کلانتان را ببرید.تو را به خدا شما دیگر سیاهمان نکنید.

نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.