2024/07/18
۱۴۰۳ پنج شنبه ۲۸ تير
آوارگی دختر 14 ساله ای که پدرش 3 بار ازدواج کرد

آوارگی دختر 14 ساله ای که پدرش 3 بار ازدواج کرد

دختر نوجوان می گوید از بعد از طلاق والدینش آواره بوده و این در حالی است که تاکنون 2 بار در جشن عروسی پدرش شرکت کرده است.

دوات آنلاین -با آن که تاکنون دو بار در جشن عروسی پدرم شرکت کرده ایم اما هیچ خبری از مادرم نبود و در طول 5 سال گذشته او سراغی از من و برادرم نگرفته بود. حالا نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است که مادرم تلاش می‌کند تا از طریق قانونی سرپرستی من و برادرم را بگیرد و ...

به گزارش روزنامه خراسان، دختر 14 ساله در حالی که اشک ریزان بیان می‌کرد روزهای آوارگی را نمی توانم از یاد ببرم درباره سرگذشت خود به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری طبرسی شمالی مشهد گفت: پدرم در دوران جوانی عاشق دختر عمه اش بود و قصد داشت با او ازدواج کند ولی آن ها به عراق بازگشتند و پدرم دیگر نتوانست به خواسته اش برسد، چرا که شوهر عمه پدرم تبعه کشور عراق بود و دختر عمه اش نیز در آن جا ازدواج کرد. آن زمان پدرم در اطراف آرامگاه خواجه ربیع، بساطی داشت و با دست فروشی هزینه های زندگی خودش را تامین می‌کرد. بعد از این ماجرا پدرم به خدمت سربازی رفت و سپس با دختر خاله اش که بیشتر از 15 سال نداشت، ازدواج کرد به طوری که به گفته اطرافیانم آن ها خیلی یکدیگر را دوست داشتند. به همین دلیل هم وقتی من در روز اول فروردین به دنیا آمدم آن ها جشن باشکوهی گرفتند و به این مناسبت همه بستگان و اقوام را به جشن تولد دعوت کردند. زندگی آن ها به خوبی سپری می‌شد تا این که برادر کوچک ترم به دنیا آمد. آن زمان من 7 ساله بودم و در کلاس اول ابتدایی ثبت نام کردم اما هیچ کس نمی داند که بعد از تولد برادرم چه اتفاقی در خانواده ما افتاد که رفتار پدر و مادرم با یکدیگر به کلی تغییر کرد. اگرچه من چیزی از دعوا و درگیری آن ها را به خاطر ندارم ولی انگار اختلافات شدیدی با هم داشتند که هیچ کس درباره ریشه این اختلافات چیزی نمی دانست.

 

شروع آوارگی

خلاصه هنوز برادرم دومین بهار زندگی خود را به پایان نرسانده بود که ناگهان قیچی طلاق بر سند ازدواج آن ها خودنمایی کرد و پدر و مادرم از یکدیگر جدا شدند. با آن که طلاق آن ها توافقی بود ولی هنوز هم علت آن برای ما مشخص نیست. بعد از این ماجرا، من و «رحیم» نزد مادربزرگم رفتیم و به این ترتیب روزهای آوارگی ما آغاز شد. پدرم نیز که بعد از ازدواج در امور سیم کشی برق ساختمان فعالیت داشت ، کارش را رها کرد و یک مغازه خواربارفروشی به راه انداخت ولی طولی نکشید که به دلیل آشنایی نداشتن با این شغل، ورشکسته شد و برای مدتی زندگی مخفیانه را شروع کرد چرا که طلبکارانش با حکم جلب به دنبالش بودند.

در این مدت من و رحیم نیز در منزل بستگانمان آواره بودیم و هرکس از سر دلسوزی جا و مکانی برای خواب به ما می‌داد ولی از مادرم هیچ خبری نداشتیم و سراغی هم از ما نمی گرفت. بالاخره پدرم بعد از گذشت دو سال موفق شد بخش زیادی از بدهکاری هایش را با کارگری در شهرستان بپردازد و به مشهد بازگردد او در این زمان با زن جوانی که اهل خراسان شمالی بود، نیز ازدواج کرد ولی شرط گذاشت که من و برادرم باید در کنار آن ها زندگی کنیم. «مهرانه» هم خواسته پدرم را پذیرفت ولی بعد از برگزاری مراسم عقدکنان همه قول و قرارهایش را زیر پا گذاشت و به آزار و اذیت من وبرادرم پرداخت. او نه تنها به امور خانه کاری نداشت و همه کارها را به من می‌سپرد بلکه تا بعدازظهر می‌خوابید و من باید به جای او خانه داری می‌کردم.

پدرم وقتی ماجرا را فهمید به «مهرانه» تذکر داد که شرط ازدواج یادش نرود ولی او نمی توانست با ما زندگی کند به همین دلیل هم روزی مهریه اش را به اجرا گذاشت و پدرم که از این رفتار او به شدت خشمگین شده بود، با فروش منزلی که در آن زندگی می‌کردیم، مهریه همسرش را داد و دوباره من و برادرم آواره خانه مادربزرگ شدیم. در این شرایط پدرم به سختی کار می‌کرد تا دوباره سرپناهی برای ما فراهم کند. بالاخره بعد از یک سال او خانه‌ای اجاره کرد و دوباره ما دور هم جمع شدیم و زندگی جدیدی را شروع کردیم تا این که پدرم برای سومین بار پای سفره عقد نشست و با زن دیگری ازدواج کرد.

«راضیه» زن مهربانی است و برای آرامش و آسایش «من و رحیم» هرکاری می‌کند به همین دلیل هم او را دوست داریم به طوری که بعد از سال ها رنگ آرامش را دیدیم اما نمی دانم در این میان چه اتفاقی رخ داد که بعد از گذشت 5 سال مادرم به سراغ ما آمد و با شکایت از پدرم قصد دارد سرپرستی من و برادرم را برای خودش بگیرد. این درحالی است که مادرم بعد از جدایی از پدرم، بلافاصله با مرد دیگری ازدواج کرد و اکنون پسری چند ساله هم دارد. او هنگامی من و برادرم را رها کرد و به دنبال زندگی خودش رفت که «رحیم» دو ساله بود و چیزی نمی فهمید. او اشک های شبانه ما و سختی ها و آوارگی های ما را ندید که چگونه با ترحم دیگران تحقیر می‌شدیم  یا از ترس کتک های نامادری در سرویس بهداشتی گریه می‌کردیم. آن زمان که به پناهگاهی عاطفی نیاز داشتیم از مادرمان خبری نبود ولی حالا که حداقل گلیم خود را از آب می‌کشیم چرا به سراغمان آمده است. می‌خواهم از او بپرسم، آمدی! جانم به قربانت ولی حالا چرا؟...

در پی اظهارات این دختر نوجوان، بررسی های کارشناسی و اقدامات مشاوره‌ای برای رویارویی فرزندان با مادر خودشان با راهنمایی های سرگرد جعفر یعقوبی (رئیس کلانتری طبرسی شمالی مشهد) در دایره مشاوره و مددکاری اجتماعی آغاز شد.

ماجرای واقعی با همکاری پلیس پیشگیری خراسان رضوی

12jav.net

 

پیشنهادات ما
کلید واژه
دیدگاه‌ها

نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.