2019/08/22
۱۳۹۸ پنج شنبه ۳۱ مرداد
نوزاد ربوده شده از بیمارستان شهریار چگونه بعد از 2 ماه پیدا شد

نوزاد ربوده شده از بیمارستان شهریار چگونه بعد از 2 ماه پیدا شد

مادر آراد:دستنوشته های فرد رباینده را که خواندم، احساس کردم او زنی است که در حسرت بچه و مادر شدن بوده، از خدا می خواهم او نیز صاحب فرزند شود و طعم مادری را بچشد.

دوات آنلاین-رباینده نوزاد پسر از بیمارستانی در شهریار  پس از ۶۷ روز او را مقابل مسجدی رها کرد. زن رباینده در نامه ای به خانواده آراد، عنوان کرد به خاطر عذاب وجدان تصمیم گرفته نوزاد را به خانواده اش تحویل دهد.

به گزارش جام جم، نوزاد پسری به نام آراد چهاردهم خرداد امسال زمانی که ۱۹ ساعت از تولدش گذشته بود، توسط پرستار قلابی به بهانه اینکه ناف او عفونت کرده از یکی از بیمارستان های شهریار ربوده شد. جست وجوها در این باره ادامه داشت تا این که با گذشت ۶۷ روز از این ماجرا ساعت ۱۳ و ۳۰ دقیقه یکشنبه بیستم مرداد امسال همزمان با روز عید قربان، زنی که برای خواندن نماز به مسجد حضرت ولی عصر(عج) کرشته شهرستان شهریار رفته بود صدای نوزاد را از بیرون مسجد شنید.

او با مشاهده نوزاد رهاشده، موضوع را به پلیس گزارش کرد. ماموران به مسجد آمدند و با تحویل گرفتن نوزاد و ساک مشکی همراهش، وی را به اداره پلیس بردند، در داخل ساکی که کنار نوزاد بود، دستبند تولد نوزاد و دست نوشته هایی قرار داشت که در آن نوشته بود: از طریق روزنامه و فضای مجازی باخبر شدیم پلیس دنبال اوست و خانواده اش چقدر دل نگرانش هستند. پشیمان شده و عذاب وجدان رهایمان نمی کند، از بچه خوب نگهداری کردیم و دیگر نمی توانیم غم خانواده اش را ببینیم، او را مقابل مسجد میگذاریم هر فردی او را یافت، تحویل خانواده اش بدهد. خانواده آراد ما را ببخشید و حلال کنید.

ماموران اطمینان یافتند که او همان نوزاد ربوده شده در بیمارستان است. آنها با دعوت والدین آراد به اداره پلیس نوزاد را تحویل شان دادند و بعد از ۶۷ روز پررنج به ناراحتی این خانواده پایان دادند. آراد با والدینش پا به خانه شان گذاشت تا زندگی جدیدی را تجربه کند. این در حالی است که پلیس در جست وجوی عامل این نوزادربایی است.

 

تماس هایی که سرکاری بود

جواد، پدر آراد اشك شوق بر چشمانش جاری است و این را از صدایش می توان احساس کرد. او به جام جم می گوید: «از همان شبی که آراد در بیمارستان ربوده شد من و همسرم و خانواده هایمان آرام و قرار نداشتیم و زندگی مان شده بود گریه و ماتم، در حسرت یك لحظه دیدن پسرم بودیم. در این مدت عکس هایش را در روزنامه، فضای مجازی و شهر منتشر کردیم تا ردی پیدا کنیم. برخی افراد با ما تماس می گرفتند دلداری مان می دادند، برخی برای دادن نشانی از او از ما پول می خواستند. برخی می گفتند او را در کرمان و دیگر شهرها دیده اند. حتی فردی از طریق واتس آپ به ما پیام داد که برادر شوهرش آراد را صد میلیون تومان از فردی خریده و آراد خارج از کشور است.

وی افزود: حتی چند روز پیش پلیس اسلامشهر افرادی را در معامله فروش نوزاد پسری ناکام گذاشت، گفتیم شاید نوزاد، پسرمان باشد و قرار بود روز عید قربان آزمایش دی ان ای بدهیم که متوجه پیدا شدن آراد شدیم. با دیدن آراد و لباس و دستبند تولدش باورمان شد او خودش است.

 

نامه زن نوزادربا به مادر آراد

زینب، مادر آراد سر از پا  نمی شناسد و به جام جم می گوید: «در این ۶۷ روز دنیا برسرمان آوار شده بود، حتی یك هفته در بیمارستان ماندم به امید اینکه او بازگردد، وقتی شوهرم تلفنی به من خبر پیدا شدن آراد را داد، باورم نشد. موهای آراد ریخته بود، خال گوشش را برداشته بودند. حال فرزندم خوب بود و با لباس هایی که به تن داشت انگار به خوبی در این مدت به او رسیدگی کردند. دستنوشته های فرد رباینده را که خواندم، احساس کردم او زنی است که در حسرت بچه و مادر شدن بوده، از خدا می خواهم او نیز صاحب فرزند شود و طعم مادری را بچشد، او نوشته بود به خاطر ریزش موهای فرزندم سرش را کچل کرده بود.

 

کلید واژه
دیدگاه‌ها

نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.