• ۱۳۹۷ چهارشنبه ۲۸ آذر
  • اِلأَربِعا ١٠ ربيع الثاني ١٤٤٠
  • Wednesday 19 Dec 2018
خشکشویی آنلاین بخار

عکس روز

آخرین خبرها

فلورا سام، کارگردان سریال بی قرار: منتظر اتفاق‌های عجیب باشید
گفت‌وگو با نیکی نصیریان درباره نقش آهو د ر سریال بانوی عمارت: من و آهو شبیه به هم هستیم
پشت پرده ساخت سریال بانوی عمارت در گفت‌وگو با عزیزالله حمیدنژاد، کارگردان
گفت‌وگو با مریم مومن، بازیگر نقش اصلی زن سریال بانوی عمارت: چگونه برای نقش فخرالزمان انتخاب شدم
آشپزی/ طرز تهیه سالاد انار
لباس‌های گلدار را کی و چطور بپوشیم
راهنمای کامل سفر به کرمان+ مکان‌های دیدنی
رازهایی برای این‌که خانه زیباتر داشته باشیم
نقد فیلم آستیگمات / تحلیل روان‌شناسانه رفتارهای شخصیت‌های فیلم
گزارش تصویری از آکواریوم بندر انزلی
پردرآمدترین مشاغل دنیا چیست؟
آشپزی/ دستور پخت سرگنجشکی ؛ غذای اصیل تهرانی
با نشانه‌های اختلال تیروئید آشنا شوید
چگونه افکار منفی را دور بریزیم؟
گلستان سعدی/ احمق را ستایش خوش آید
تیپ سلبریتی‌ها در جشن سینمایی
فراردختر15ساله از خانه شیطانی
چرا پدرم را کشتم
قتل مردغریبه در خانه زن متاهل
قتل هولناک عروس باردار
زنی‌را درنبودهمسرم‌به‌خانه‌ می‌بردم
امروز با حافظ/ پیوند عمر بسته به مویی ست هوش دار
زیان یک میلیونی هر ایرانی برای حیات بانک‌های خصوصی
نقد سریال بانوی عمارت؛ از کارگردانی تا بازی بازیگران
فصل دوم سریال بانوی عمارت درباره چیست
جراحی لاغری به قیمت جان پریسا تمام شد
آشپزی/ دستور پخت خورش خلال
۴۰ هزار کشته در یک سال حاصل تیراندازی‌های آمریکا
۸ نکته که هنگام خرید لباس باید به آن‌ها توجه کنید
روش نگهداری گیاه پیله‌آ در آپارتمان
امیرمحمد زند، بازیگر نقش داماد ستایش: کسی از سرانجام ستایش 3 خبر ندارد
معرفی 10 رمان عاشقانه که حتما باید بخوانید
کدام بازیگران ایرانی در فیلم‌های خارجی بازی کرده‌اند؟
115 سال زندان برای 3 آدم خوار برزیلی
گزارش تصویری از تپه هگمتانه
معرفی مکان‌های دیدنی شهر مشهد
به زنم شک کردم، کشتمش
زنی‌برای‌شوهرش‌دنبال‌نامزد بود اما
رسوايي در پارتي شبانه
عکس‌های خانوادگی4سلبریتی
افشای‌ رازبزرگ در دادگاه خانواده
قتل شوهر با همدستی غریبه آشنا
امروز با حافظ/ ز بیخودی طلب یار می‌کند حافظ
100 ویژگی مثبت و منفی که برای انتخاب همسر می‌تواند ملاک باشد
گزارشی تامل‌برانگیز از زندگی ملوانان بندر گناوه
علی دایی سرپرستی 50 کودک را پذیرفت
پیش‌بینی مردم درباره آخر سریال بانوی عمارت
نویسنده سریال بانوی عمارت توضیح داد: قصه بانوی عمارت چگونه نوشته شد؟
شبنم فرشادجو، بازیگر نقش مهرالنسا در سریال بانوی عمارت: نقشم در این سریال ماندگار شد
معرفی کامل و نقد فیلم اتاق تاریک
سرو دسر با روکش طلا در رستوران
اعتراف تهیه‌کننده سرشناس درباره روابط غیراخلاقی با بازیگر زن معروف
ازدواج دختر رئیس جمهور در بی خبری
آشپزی/طرز تهیه سالاد عدس و کلم
اشتباهات رایج فنگ‌شویی در دکوراسیون
قوانینی که هر خانم خوش‌تیپی باید بداند
گفت‌و‌گو با پری زنگنه، خواننده موسیقی سبک اپرا: موسیقی دشمن تاریکی‌هاست
داستان‌های شاهنامه/ پادشاهی بهمن و انتقام‌جویی برای قتل اسفندیار
راز جذابیت سریال بانوی عمارت در چیست؟
شناخت شخصیت از روی گروه خونی
نقد فیلم همه می دانند؛ شاید همه ندانند
گفت‌وگو با کمند امیرسلیمانی: پدرم به بازیگر شدن من تمایل نداشت
تحلیلی درباره کلیپ پربازدید جاسازی جی.پی.اس در کفش شوهر
شرط عجیب دختر برای ازدواج ، از داماد قاتل ساخت
به کجاهای استان گیلان سفر کنیم؟
گزارش تصویری از زندان زنان
راه‌هایی برای درمان سریع سرماخوردگی
زنی در دام سیاه شوهر اینترنتی
عکس‌های‌متفاوت از الناز شاکردوست
حواشی جنجالی زندگی بهنوش طباطبایی
کد خبر: 135667 | تاریخ : ۱۳۹۷/۸/۲۸ - 06:58
داستان خواندنی زندگی 2 زن که راننده اتوبوس‌های بین شهری هستند

داستان خواندنی زندگی 2 زن که راننده اتوبوس‌های بین شهری هستند

خیلی‌ها به زهرا و زینب گفته‌اند زن باید پشت ماشین لباسشویی بنشیند نه پشت فرمان؛ آن هم فرمان اتوبوس اما این دو زن جوان حالا شب به جاده‌های کویری می‌زنند تا مسافرانی را که آسوده خوابیده‌اند، به مقصد برسانند

دوات آنلاین-خیلی‌ها به زهرا و زینب گفته‌اند زن باید پشت ماشین لباسشویی بنشیند نه پشت فرمان؛ آن هم فرمان اتوبوس اما این دو زن جوان حالا شب به جاده‌های کویری می‌زنند تا مسافرانی را که آسوده خوابیده‌اند، به مقصد برسانند: «وقتی توی آینه زل می‌زنی به مسافرها که آرام خوابیده‌اند، احساس می‌کنی به آرزویت رسیده‌ای.» این را هر دو می‌گویند و خوشحالند که دیگر کمتر از آن حرف‌ها می‌شنوند. زهرا 33 ساله است و چند ماهی است که راننده اتوبوس محمدشهر کرج شده و در مسیر تهران- رفسنجان کار می‌کند؛ 9 ساعت رانندگی، چند ساعت استراحت، رسیدگی به بچه‌ها و انجام کارهای خانه،  برنامه روزانه اوست. زینب اما 5 سال است که راننده اصفهان- قشم است و جاده را مثل کف دستش بلد است.

من و جاده

زهرا از روزهایی که برای رسیدن به آرزویش تلاش می‌کرد و رفتار جالب مردم در مواجهه با یک زن جوان که پشت فرمان اتوبوس نشسته، می‌گوید: «در یک خانواده پرجمعیت در رفسنجان به دنیا آمدم. از همان کودکی علاقه زیادی به رانندگی داشتم. عاشق جاده هستم و از وقتی یادم می‌آید، وقتی سوار ماشین پدرم می‌شدم، تا مقصد پلک نمی‌زدم تا بتوانم از زیبایی‌های جاده لذت ببرم.

جاده یعنی همه چیز. لذت تماشای زیبایی‌های جاده، مهم‌تر از رسیدن به مقصد است.

همیشه خودم را پشت فرمان ماشین‌های سنگین در حال رانندگی تصور می‌کردم. وقتی 11 سال داشتم، رانندگی می‌کردم و موتور هم سوار می‌شدم. با این آرزو بزرگ شدم و وقتی ازدواج کردم و همسرم از علاقه‌ام به رانندگی اتوبوس مطلع شد، کمک کرد به آرزویم برسم. آیین‌نامه را خواندم و جلسه اول قبول شدم. باید با اتوبوس‌های دنده‌ای امتحان می‌دادیم. اتوبوس‌هایی که خیلی سال پیش در شرکت واحد استفاده می‌شد. باید کلاچ بگیری و دنده عوض کنی و دور زدن هم با آنها خیلی سخت است.

برای گرفتن گواهینامه اتوبوس خیلی جوان بودم و روز امتحان همه با تعجب نگاهم می‌کردند. خیلی‌ها تصور می‌کردند فقط به عشق داشتن گواهینامه پایه یک در این آزمون شرکت می‌کنم و بعد از گرفتن گواهینامه آن را توی آلبوم خاطراتم می‌گذارم. اما من هدف بزرگتری داشتم. در امتحان عملی هم موفق شدم و یک گام به آرزویم نزدیک‌تر شدم.»

زهرا خیلی زود مقدمات کار را فراهم کرد و پشت فرمان اتوبوس رفسنجان به تهران نشست: «من یکی از جوان‌ترین زنان راننده اتوبوس هستم و وقتی برای اولین بار پشت فرمان اتوبوس مسافربری نشستم، حس عجیبی داشتم؛ استرس و هیجان.

 مسافرها وقتی یکی یکی سوار می‌شدند، با تعجب نگاهم می‌کردند. البته رانندگی با اتوبوس‌های جدید مسافربری خیلی راحت‌تر از اتوبوس‌های دنده‌ای است که با آن امتحان پایه یک دادیم.

ساعت 4 عصر حرکت کردیم و تاریکی شب وقتی از آینه دیدم مسافرها راحت خوابیده‌اند، دیگر از خوشحالی در پوست خودم نمی‌گنجیدم. 9 ساعت بدون خستگی رانندگی کردم.

شاید باور نکنید اما هیچ وقت احساس خستگی نکرده‌ام. آن روز وقتی به تهران رسیدیم، همه مسافرها تشکر کردند. بخصوص خانم‌ها که تشکر خاصی داشتند و می‌گفتند به شما افتخار می‌کنیم. دیدن مسافرهایی که روی صندلی خواب هستند، خیلی لذتبخش است.»

زهرا می‌گوید در طول مسیر همیشه به این موضوع فکر می‌کند که جان مسافرها در دست اوست و باید با احتیاط و رعایت قوانین این امانت را به مقصد برساند: «خوشبختانه تا امروز تصادفی نداشته‌ام و فقط یک بار به خاطر اینکه در سرازیری اتوبان کاشان کمی سرعتم بالا رفت، جریمه شدم.»

او خاطره دیگری از جاده اردستان تعریف می‌کند: «مسیر اردستان دست‌اندازهای زیادی دارد و یک بار نیمه شب وقتی از روی این دست‌اندازها رد می‌شدم، یک مسافر زن با ترس از خواب پرید و جلو آمد و فکر کرد سرعت اتوبوس زیاد است و به من اعتراض کرد. سرعت سنج ماشین را نشان دادم و خواستم کنارم بنشیند و خونسرد باشد. چند دقیقه‌ای کنارم نشست و وقتی فهمید اشتباه کرده، دوباره به صندلی‌اش برگشت و خوابید. توی جاده بارها خودروهایی که از کنارم عبور می‌کنند، با بوق و چراغ خسته نباشید می‌گویند یا سرنشین خودروها برایم دست می‌زنند و همه این کارها روحیه مضاعفی به من می‌دهد.»

او برای هر بار رفت و برگشت به تهران و رفسنجان 200 هزار تومان می‌گیرد که پول ناچیزی است اما خودش می‌گوید لبخند مسافران بیش از اینها برایش ارزش دارد.

عشق اتوبوس

«اتاق من به جای عروسک پر از اتوبوس‌های رنگارنگ بود. توی دنیای کودکی، خودم را راننده اتوبوس فرض می‌کردم و با کاغذ، بلیت درست می‌کردم و آنها را به خواهر و برادرم می‌دادم که سوار اتوبوس من شوند. پشت ویترین مغازه اسباب بازی فروشی تنها چیزی که چشمم را خیره می‌کرد عروسک نبود، اتوبوس‌های رنگارنگ مخصوصاً اتوبوس‌های دوطبقه بود.» اینها را زینب ناظمی، راننده 32 ساله اتوبوس اصفهان- قشم می‌گوید و با هیجان از روزهایی تعریف می‌کند که عاشق اتوبوس شد:

«خاطرات خوش کودکی‌ام با سفرهای خانوادگی گره خورده. همه این سفرها با اتوبوس بود و من روی صندلی پشت راننده ساعت‌ها به جاده چشم می‌دوختم و لذت می‌بردم. به من خیلی خوش می‌گذشت و با این آرزو بزرگ شدم که یک روز راننده اتوبوس شوم. وقتی مدرسه می‌رفتم، توی خیال خودم را درحال رانندگی تصور می‌کردم و بعد از پارک کردن ماشین خیالی در حیاط مدرسه، وارد کلاس می‌شدم.»

او با همین خیالات رشد کرد و شد مربی آموزشگاه رانندگی. اما اینکه چرا سراغ گواهینامه پایه یک و اتوبوس نرفت، به تصورش از رانندگی زنان برمی‌گشت و اینکه فکر می‌کرد زن‌ها اجازه داشتن گواهینامه پایه یک و نشستن پشت کامیون و اتوبوس را ندارند: «سراغ مربیگری پایه 2 رفتم و چند سال توی آموزشگاه رانندگی مربی بودم تا اینکه یک روز تصمیم گرفتم گواهینامه پایه یکم را بگیرم با این فکر که بتوانم آموزشگاه تأسیس کنم.

اما وقتی تحقیق کردم، متوجه شدم زنان هم می‌توانند با داشتن گواهینامه پایه یک پشت فرمان اتوبوس و کامیون بنشینند. از شنیدن این خبر خیلی خوشحال شدم و 5 سال قبل برای اولین بار پشت فرمان اتوبوس خط اصفهان- دزفول نشستم.»

آن موقع زینب 28 سال داشت و با جثه‌ای کوچک روی صندلی راننده نشسته بود: «مردم خوزستان خیلی خونگرم هستند و خیلی زود به من اعتماد کردند.

 البته بودند کسانی که با تعجب به من نگاه می‌کردند. چند نفری هم می‌گفتند تصور ما از راننده زن اتوبوس یک زن با هیکل درشت اندام بود اما شما با این جثه چطور می‌خواهید ما را به مقصد برسانید؟ نمی‌دانم شاید آنها تصورشان این بود که قرار است با شانه‌هایم اتوبوس را به دزفول ببرم!

آن روز برای من یک رؤیا بود و از آنجایی که همسرم راننده اتوبوس است و در خیلی از سفرها هم همراهی‌ام می‌کند، آن روز کنارم بود. خیلی از مسافرها بعد از اولین سفر مشتری ثابت ما می‌شوند و سعی می‌کنند با اتوبوسی که من راننده‌اش هستم، سفر کنند. در اتوبوس مسافرانی که اولین بار با من همسفر می‌شوند، چند دقیقه‌ای با بهت به رانندگی‌ام نگاه می‌کنند و بعد از اینکه اعتماد می‌کنند، آرام به خواب می‌روند.»

زینب می‌گوید زندگی‌اش در جاده و سفر خلاصه می‌شود و با وجود داشتن دو فرزند، آنها را به گونه‌ای تربیت کرده که مستقل باشند و در نبود مادر و پدر از عهده کارهایشان بربیایند: «هر چقدر هم که احساس خستگی کنم، وقتی یک سرویس با اتوبوس بروم، حالم خوب می‌شود.»

می‌گوید اینکه تو را به عنوان یک الگوی موفق زنان بشناسند حس خیلی خوبی به آدم می‌دهد.

او از اینکه توانسته این حال خوب را به دیگران هم منتقل کند، خود را یک انسان موفق می‌داند: «قبل از اربعین وقتی مسافر می‌بردم مهران، با دو دختر جوان همصحبت شدم. یکی از آنها مربی ورزش بود و می‌گفت شما از نظر ما یک زن موفق هستی و می‌پرسیدند چطور می‌شود از شغل و زندگی احساس رضایت داشت؟ به آنها گفتم اگر عشق و علاقه در انجام کاری وجود نداشته باشد، در کمتر از یک سال از انجام آن کار دلزده می‌شوی اما وقتی عاشق کارت باشی، با همه سختی‌ها و مشکلات کنار می‌آیی. من اگر به عقب برگردم، باز هم همین شغل را انتخاب می‌کنم.

با وجود اینکه می‌دانم بی‌خوابی‌های طولانی می‌تواند به پوست و چهره‌ام آسیب بزند و جوانی را از صورتم بگیرد اما برایم مهم نیست.

 عاشق رانندگی در شب هستم و برای من هیچ چیزی نمی‌تواند جای سکوت شب و آرامش آن را بگیرد.»

 

منبع: ایران

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.